Karanlığa dönüş yolculuğum…bir kez daha

Marc Ching

09.01.2016

İşte başlıyor…

Karanlığa olan dönüş yolculuğum. Şu anda olduğum insanın anlayamadığı o yere.

Ben ölüme bir yabancıyken. Yanına uzanmak zorunda kaldım. Onların işkence yapma ihtiyacını anlayamazken. Onu solumaya zorlandım. Kanı. Onların çığlıkları betona dökülen gözyaşlarına dönüştü.

Çünkü çoktan hissediyorum-unufak olduğumu. Nefesimin bedenimi terkettiğini hissediyorum, geçen ay bir araya getirmek için uğraştığım kendi parçalarımın altımdaki dünyaya dağıldığını.

Buralarda öleceğim.

Biliyorum. Gökyüzünün  her yeri kaplayan toza dönüştüğünü görebiliyorum. Ölümüm kendi bedenimden olmayacaksa da ölmek yine de ölmektir. Ve  ölüm yine yüreğimin bir şeyin içine doğru kanaması demek.

Neden dönüyorum, diye soruyorum kendime. Neden kendimi bu kadar büyük bir acının önüne koyuyorum. Neden çocuklarımı ve ailemi bırakıyorum. Kalbimi neden kırık dökük,  çorak bir yere bırakıyorum.

Bırakıyorum; çünkü birisinin bırakmak zorunda olduğuna inanıyorum. Fedakârlık ediyorum çünkü birisinin çoğumuzun dayanamayacağı şeylere karşı ayakta durması gerektiğine inanıyorum. Güçsüzken. Yeterince güçlüyüm. Korkarken. Yeterince cesurum. Zayıfken. Biliyorum, yüreğim ihtiyaç duyduğunda ihtiyacı olan şeyi buluyor.

Bu yolculuk, en karanlık yolculuk olacak bu. Çin’in farklı bölgelerine gidecek ve mezbahalardan köpekleri kurtaracağım. Bir kez daha  Güney Kore’deki köpek çiftliklerine ve işkence odalarına gideceğim. Ama bu kez Hanoi- Vietnam’ın uçlarına  yıkım ve istismarın en uç noktalarda akla hayale  sığmayacak bir durumda olduğu bir yere gideceğim.

Bunu yapıyorum; çünkü yapmak zorundayım. Bunu yapıyorum çünkü ben artık buyum. Bu benim yüreğim, aynen sizlerin artık yapamayacağı gibi, ben de artık kim olduğumu değiştiremem.

O karanlıktaki umudum ben. Mucize kalmadığı bir andaki mucizeyim. O ölüm anında yüreğimin patlamak üzere olduğu o an, etim ve nefesim bir kez daha hayata dönüşecek. Ellerim, kurtuluşun elleri olacak. Dünyadan onların kanayan bedenlerini toplayacak ve taşıyacağım. Umut olacağım. İnanç olacağım. Sadece  işkenceyi bilenler için özgürlük olacağım.

Kendimi kurtarma yolculuğum başlıyor, tam şu anda ve tam da burada, bu anda.

Hayatımı feda ediyorum; çünkü birisi bunu yapmak zorunda…

Yazı ve resimler: Marc Ching’in Facebook hesabından. Yazıda çıkılan yolculukta çekilen ve en son 10 saat önce güncellenen resimler bunlar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s