Bize de çığlık atmayı öğretin

Ece Bilgin

Biz hayvanız bilmeyiz insan gibi çığlık atmayı,
Hayvanca sesler çıkarırız acı çekince aç susuz kalınca,
Ama anlaşılmaz bizim bu çığlıklarımız.

En zor lisanlardan bile zor gelir insanlara anlamak, çözmek şifresini.
O nedenle bizi sevenler, koruyanlar, “sessiz çığlık” ismini koyarlar seslenmelerimize.
Ve bu sessiz çığlıklarımız uzanamaz çoklukla kimselere, masa başındakilere, ceylan derileri üzerinde oturanlara

Bize “çığlık atmayı” öğretin..

Bağırsaklarımız delinene kadar tecavüz edildiğinde,
Gözlerimiz oyulduğunda, üzerimize kızgın yağ döküldüğünde, ateşe atıldığımızda,
Aç kaldığımızda, susuzluk çektiğimizde, dağ başlarına ölüme terk edildiğimizde,
Çığlık atalım sizin dilinizden.

Uyuşturucu tüfeklerle vurulup, canımız çıkmadan toprağa gömüldüğümüzde,
Gözleri açılmadık bebelerimiz bizden alınıp çöp tenekelerine atıldıklarında,
Tekmelendiğimizde, işkence gördüğümüzde, yok farzedildiğimizde,
Yok olmamız için yaslar çıkartıldığında,
Tıp fakültelerinde üzerimizde keskin neşterle deneyler yapıldığında,
Veteriner eliyle barınakta bir gecede yüzellimiz birden uyutulduğunda,
Bize “HAYVAN denilip aşağılandığımızda,
Çığlık atalım. 

Çığlık atabilelim ki
Duyulsun sesimiz.
Can olduğumuz, bu dünyada en az insanlar kadar soluk almayı hak ettiğimiz bilinsin.
Bize de “ÇIĞLIK” atmayı öğretin!

Uzun yıllar öncesiydi; Yozgat‘ta şehir çöplüğünde bulunan bir köpeğe “Çığlık” adı verilmişti. Köpek sahipliydi, çalınmıştı, çöplükte aylarca bir ipe bağlı olarak aç susuz bir şekilde tutulmuş ve sürekli tecavüz edilmişti. Zavallıyı bulduklarında, yanına erkekler sokulduğunda poposunu yere bastırıp çığlık attığı görülmüş. 

Ne yapıldıysa hayata bağlanamadı o köpek. Yemedi, içmedi, sessiz çığlığını atarak göçtü gitti bu alemden. Ve bulunduğu andan ölene kadar başını hiç yerden kaldırmadı. Utandı ona yapılanlardan.

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Ayşenur İslam, ailelere, “kötü davranışlarla karşılaştıklarında çocuklarınıza çığlık atmayı öğretin” demiş. Bu haberi okuduğumdan beri, aklımdan zaten hiçbir zaman çıkmayan, o çöplükte bulunan, adı “çığlık” konulan kopek gözümün önünde; başını yere eğişi, o zavallı hali. 

Hayvan Korumacılar! Şimdi ben sizlerden bir şey istiyorum, “canlarınıza çığlık atmayı öğretin ama insan lisanıyla, çünkü onların hayvan çığlıklarını kimse duymuyor, duymak istemiyor.”

http://www.sakaryagazetesi.info/yazarlar.php?sayfa=detay&oku=60287

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s