Kriz Derinleştikçe, Direniş Azalıyor: Mağlup Bir Türün Alacakaranlığı


31 Aralık 2010

Dr. Steve Best

Artık krizin içindeyiz, evrimsel bir kavşaktayız, ve herkes hem uyuyor hem de emeğe  yabancılaşmış ve kitle iletişim araçlarının sebep yarattığı gösteri havasıyla uyuşmuş bir durumda. Biz mağlup bir türüz, başaramayacağız, bir patlamayla değil; uzun, yavaş ve çok feci bir şekilde, bir iniltiyle öleceğiz.

Gelecek kuşağı oluşturacak olan zavallı beyinsizler için, onlar bu soykırım ve toptan yok edişe cevap vermek  ve uyanmak için başarısızlıklarımızla yüzleşmeye çabaladığı sürece, barış için şarkılar söyleyip veganizmi beyaz elitlere yaymak yerine sıkı bir kavga için mücadele etmeye hazır olduğu sürece, yardım edebileceklerime yardım etmeye  ve geride bir şeyler bırakmaya hazırım.

Dünya bir gün vegan olacak; ama bunun sebebi bizim hareketimiz olmayacak, dünya; devasa çöküşümüz, kaynak savaşları, kıtlık ve ufukta belirmeye başlayan gaddar küresel savaşlar sebebiyle vegan olacak. Küresel toplumsal ve ekolojik sistem gözlerimizin önünde paramparça oluyor; ve bütün o” vegan olun” klişeleri, toptan özgürlüğü amaçlayan zorlu ve sert bir küresel direniş hareketi ile bağlantılı olmadıkça hiç bir şey ifade etmiyor.

Esas gösteri Homo sapiens’in bu çiğ başarısızlığı; esas gösteri, yıkım makinelerine böylesine bağlı olan bu “hareket”; aslında ortada sürtüşme filan yok yalakalık var. Ya devrim, ya yok oluş… kavga başladığında ve giderek kuvvetlenen bir güç giderek zayıflayan bir iktidarı baş aşağı ederken devrimler hiç de hoş ve huzur dolu değildir.

Pasifistler sayesinde her yerde karşımıza çıkan tarikatler ve Kool-Aid  içen pod-insanların yardımıyla bu hareketi esir eden Stockholm Sendromu mentalitesi varken, dökülen kan için üzülmemize gerek yok; insanlar sessiz sessiz gezegenin sonuna doğru yürüyorlar. Toplumsal ve ekolojik çöküş, gezegen üzerinde yaşanan 6.toptan yok oluş krizi, uç noktalara varmış açlık, yoksulluk ve çekilen acı; gezegenin kapitalizm tarafından yönetilmesi…ve buna rağmen hala daha öfke yok. Ama hissettiğim öfkeyle, yapabileceklerim konusunda beni tetikleyen bir öfkenin ateşiyle kendi kendimi yiyip bitiriyorum.

Ahimsa, Namaste, Barış, Aşk ve Prozac: bu sakinleştiricileri siktir edin; makineye …ve ışığın ölmesine karşı öfkeyle doldurun kendinizi.

Çeviri: CemC

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s